ارتودنسی فاکشنال یا دستگاه متحرک ارتودنسی: که بیمار می تواند آن را از دهان خارج کند و دوباره در محل اولیه خود قرار دهد. این دستگاه اغلب در دوره دندان شیری  یا شیری – دایمی و عموماً در کودکان کمتر از 12 سال استفاده می شود و دندان پزشکان عمومی مهارت استفاده از این نوع دستگاه ها را در دوره تحصیل خود فرا می گیرد

گاهی از پلاک ارتودنسی، برای درمان ناهنجاریهای اسکلتی فک و صورت کودک استفاده می شود. دراین حالت، نقش دندانپزشک برای تشخیص به موقع ناهنجاری اسکلتی کودک و بعد از آن نقش کودک و والدین در استفاده درست از پلاک و گرفتن حداکثر کارآیی از آن حایز اهمیت است
بعنوان مثال اگر کودک در اصطلاح دیپ بایت باشد.( deep bite )( یعنی دندانهای فک بالا مقداری بیش از حالت معمول دندانهای فک پایین را بپوشاند). در همان سالهای اولیه تشخیص، زمانی که هنوز دندانهای شیری در دهان کودک هستند. این ناهنجاری می تواند با کمک یک پلاک ساده ارتودنسی درمان شود و ارتفاع عمودی صورت کودک بهبود یابد
در بعضی کودکان، فک پایین بیش از حد عقب تر از فک بالا قرار گرفته است. در این حالت، اگر از زمان رشد کودک نگذشته باشد، با کمک یک پلاک ساده به نام پلاک فانکشنال – درست در زمان رشد کودک- می توان فک پایین را به جلو هدایت کرد و جفت شدن نرمال را به دندانهای کودک بخشید. این کار به اصلاح نیمرخ کودک نیز کمک می کند و باعث می شود چانه وضعیت طبیعی به خود بگیرد
گاهی نیز از پلاک ارتودنسی بعنوان فضانگهدارنده استفاده می شود. آن زمانیست که دندان شیری کودک زودتر از موعد کشیده می شود و برای آنکه دندانهای دیگر تا قبل از رویش دندان دایمی جابجا نشوند، می توان از یک پلاک متحرک ساده استفاده کرد
بهرحال در همه موارد ذکر شده، تشخیص اولیه دندانپزشک حرف اول را می زند که چه زمانی، مناسب ترین زمان تجویز پلاک ارتودنسی است و مهمتر از آن استفاده مداوم کودک از پلاک ارتودنسی و نظارت والدین است که به نتیج نهایی مطلوب درمانی منتهی شود