ارتودنسی چهار دندان جلو

– ارتودنسی چهار دندان جلو برای رفع ناهنجاری های شدید و وسیع دندانی و فکی مناسب نیست. در این موارد باید ارتودنسی کامل انجام شود.
– ممکن است تغییرات جزئی که در طی ارتودنسی دندان های جلویی ایجاد می شوند، به حالت اولیه بازگردند و نیاز باشد فرد مجددا فرآیند درمان را طی نموده و یا از نگهدارنده های دائمی استفاده کند‌.
– سایش غیرطبیعی دندان ها، درد فک و مشکلات مربوط به جویدن از مشکلاتی هستند که ممکن است با انجام ارتودنسی جزئی دندان ها بروز پیدا کنند.
– ممکن است با انجام ارتودنسی دندان های جلویی، زیبایی لبخند فرد چندان رضایت بخش نباشد؛ چون دندان های عقبتر نیز در زیبایی دهان و دندان موثر هستند و برای زیباسازی آنها نیاز است از درمان های تکمیلی کمک گرفت.
– با انجام ارتودنسی دندان های جلویی ممکن است نیاز به درمان های تکمیلی باشد که هزینه های زیادی را در پی دارد. بنابراین در نهایت ممکن است هزینه های پرداخت شده از هزینه یک ارتودنسی کامل اولیه بیشتر شود.
– برای حفظ نتیجه ارتودنسی و جلوگیری از بازگشت ناهنجاری های دندانی ممکن است نیاز باشد از نگهدارنده یا ریتینرارتودنسی استفاده شود که کمی دشوار و آزاردهنده هستند.
– نصب تجهیزات ارتودنسی ممکن است لثه و دیواره داخلی دهان را دچار کمی التهاب کند.
– با انجام ارتودنسی ممکن است دندان ها نسبت به داغی و سردی غذاها کمی حساس تر شوند.

– بریس های فلزی: این نوع بریس ها که از استیل ضدزنگ ساخته می شوند، رایج ترین، به صرفه ترین و البته یکی از مقاوم ترین انواع بریس هستند که کارایی بی نظیری در رفع ناهنجاری های دندان دارند.
– بریس های سرامیکی: این بریس ها نیز مقاومت بسیار خوبی دارند و فوق العاده کارآمد هستند؛ با این تفاوت که به رنگ دندان شبیه تر هستند و ظاهر نامناسبی ایجاد نمی کنند. البته هزینه آنها نسبت به بریس های فلزی بیشتر است.

– بریس های لینگوال: بریس های لینگوال در اتودنسی لینگوال مورد استفاده قرار می گیرند این نوع بریس ها در پشت دندان ها قرار می گیرند و در ظاهر دندان های فرد، تغییر نامطلوبی ایجاد نمی کنند. البته شیوه نصب و تنظیم این بریس ها دشوارتر است و همین، موجب افزایش هزینه آنها می شود.
– بریس های اینویزیلاین، شفاف یا نامرئی: این بریس ها به صورت متحرک هستند و می توان آنها را برای خوردن و تمیز کردن، از دهان خارج نمود. این بریس ها شفاف و غیرقابل مشاهده هستند و ظاهر زیبایی را برایتان به ارمغان می آورند.

مدت درمان ارتودنسی چهار دندان جلو در وهله اول به شدت ناهنجاری وابسته است و بدیهی است که هرچه مشکل شدیدتر باشد، به زمان بیشتری برای درمان نیاز دارد. از طرفی ارتودنسی بزرگسالان نسبت به ارتودنسی کودکان ممکن است زمانبرتر باشد؛ چراکه رشد استخوان فک تکمیل شده و تغییرات آن دشوارتر است.
اگرچه به طور کلی مدت زمان موردنیاز برای ارتودنسی دندان های جلویی کمتر از مدت زمان موردنیاز برای ارتودنسی کامل است؛ اما با توجه به فاکتورهای ذکر شده و همچنین رعایت دقیق توصیه‌ های دندانپزشک، مدت درمان می تواند بین ۶ ماه تا یک سال و در مواردی، ۲ سال باشد.
خوب است به این نکته نیز اشاره کنیم که ارتودنسی‌ ثابت در مدت کوتاه تری نتیجه مورد انتظار را ارائه می دهد و در مقابل، ارتودنسی متحرک به زمان بیشتری برای ارائه نتیجه نیاز دارد. همچنین کسب نتیجه رضایتبخش از ارتودنسی متحرک، وابسته به استفاده منظم از آن است.

ارتودنسی چهار دندان جلو می تواند دارای نتیجه مادام العمر باشد؛ اما عدم استفاده از نگهدارنده ها یا ریتینرها، بی توجهی به توصیه های دندانپزشک در مورد مراقبت های بعد از ارتودنسی دندان، و عادت های ناسالمی مثل جویدن ناخن و فشردن زبان به دندان های جلویی می تواند باعث بازگشت ناهنجاری های دندانی شود‌. بنابراین بسیار حائز اهمیت است که ضمن مراجعه به متخصصی باتجربه و خوش سابقه، مراقبت های بعد از ارتودنسی را جدی بگیرید.

ارتودنسی چهار دندان جلو مثل ارتودنسی کامل دندان ها با کمی ناراحتی و درد ناشی از ارتودنسی همراه است. معمولا افراد در روزهای ابتدایی نصب و تنظیم تجهیزات ارتودنسی کمی درد و ناراحتی در ناحیه فک و صورت خود احساس می کنند که با گذر زمان و عادت فرد به تجهیزات ارتودنسی، کاهش می یابد. همچنین با استفاده از مسکن های معمولی مثل ژلوفن می توان این درد و ناراحتی را برطرف کرد.

در مورد پوشش هزینه ارتودنسی با بیمه باید بدانید که معمولا بیمه به دلیل اهداف زیبایی ارتودنسی چهار دندان جلو، هزینه آن را پوشش نمی دهد و تنها برخی از بیمه های تکمیلی هستند که با ارائه مدارک خاص، بخشی از هزینه را تقبل می کنند.

به طور کلی بهترین سن ارتودنسی چهار دندان جلو، دوران نوجوانی یعنی ۱۲ تا ۱۸ سال است؛ چراکه در این بازه، استخوان های فک و دندان ها همچنان در حال رشد هستند و اعمال تغییرات و ایجاد اصلاحات در آنها آسان تر خواهد بود. اگرچه حتی در ۴۰، ۵۰ سالگی هم می توان با صلاحدید دندانپزشک، ارتودنسی انجام داد، اما انجام آن در سنین پایین، آسانتر، سریعتر و کم هزینه تر است.

– در روزهای ابتدایی کمی احساس درد و ناراحتی طبیعی است و برای کنترل آن می توانید از مسکن‌ استفاده کنید.
– پس از انجام ارتودنسی از مصرف غذاهای سفت و چسبنده که ممکن است به تجهیزات ارتودنسی آسیب بزنند، بپرهیزید. از جمله این خوراکی ها، آدامس، آجیل، میوه های سفتی مثل سیب و هویج، بلال، ته دیگ، پیتزا و… هستند.
– همچنین مصرف مواد قندی و شیرین که احتمال پوسیدگی را افزایش می دهند، محدود کنید.
– با دست یا زبان خود تجهیزات ارتودنسی را دستکاری نکنید و همچنین عادات نامناسبی مثل جویدن ناخن، جویدن ته مداد و خودکار و… را کنار بگذارید.
– چنانچه با تحریک و زخم داخل دهان مواجه شدید، می توانید از موم ارتودنسی روی براکت ها کمک بگیرید تا سایش کاهش یابد.
– بعد از ارتودنسی از نگهدارنده یا ریتینر استفاده کنید؛ آنها را به طور منظم تمیز نمایید و از وارد آمدن فشار و قرار گرفتن آنها در معرض حرارت جلوگیری کنید.
– حداقل دو بار در روز و به خصوص بعد از هر وعده غذایی، به نحو صحیح و موثر به کمک مسواک ارتودنسی، مسواک بزنید.
– به صورت منظم و خصوصا قبل از خواب نخ دندان مخصوص ارتودنسی بکشید.
– استفاده از دهانشویه آنتی باکتریال برای جلوگیری از پوسیدگی دندان ها بسیار موثر خواهد بود.