ارتودنسی دندان

– مشاوره با ارتودنتیست، عکسبرداری از دندان و فک و معاینه: در اولین مرحله از مراحل ارتودنسی دندان، متخصص ارتودنسی وضعیت دندان ها و فک را به صورت دقیق و از طریق معاینه فیزیکی بررسی می کند و تا حدی در مورد نوع و شدت ناهنجاری ها اطلاع کسب می نماید؛ اما برای تشخیص دقیق تر و برنامه ریزی مناسب روند درمان، تصاویر اشعه ایکس یا رادیوگرافی نیز لازم هستند. در واقع این بررسی ها ضروری هستند تا دندانپزشک تشخیص دهد آیا به ارتودنسی نیاز دارید و یا خیر؟ و در صورت انجام، باید از کدام نوع ارتودنسی استفاده کنید.
همچنین در این مرحله، هزینه تقریبی و مدت زمان لازم برای درمان مشخص می شود و متخصص در مورد اقدامات لازم قبل از ارتودنسی و مراقبت های بعد از ارتودنسی، اطلاعات لازم را در اختیار فرد می گذارد. توجه کنید که اگر فرد دچار عفونت یا بیماری مرتبط با دهان و دندان باشد، باید در این مرحله تحت درمان قرار گیرد. همچنین گاهی برای ایجاد فضای کافی جهت جابجایی دندان ها، کشیدن دندان عقل و حتی چند دندان دیگر ضروری است.
این موارد از اقدامات مهمی هستند که برای ارتودنسی باید انجام شوند. همچنین اگر فرد دارای بیماری خاصی باشد، پزشک وضعیت او را بررسی می کند تا اطمینان حاصل کند ارتودنسی در روند درمان، اختلالی ایجاد نخواهد کرد.
– قالبگیری از دندان ها: معمولا پیش از ارتودنسی از دندان های بیمار قالب می گیرند تا دید بهتری از فرآیند درمان داشته باشند؛ بدانند که کدام یک از دندان ها باید اصلاح شوند و برای اصلاح آنها چه اقدامی لازم است. همچنین قالب ها برای مقایسه وضعیت دندان ها در زمان های مختلف و پیشرفت روند درمان کاربرد دارند. البته قالب گیری برای ساخت پلاک ارتودنسی و ارتودنسی شفاف نقش بسیار مهم تری دارد و جزو مراحل اصلی به شمار می رود.
– نصب و تنظیم تجهیزات ارتودنسی: در این مرحله که حدودا یک ساعت به طول می انجامد، تجهیزات ارتودنسی یا همان براکت ها روی دندان نصب می شوند. این تجهیزات که انواع مختلفی (از جمله براکت فلزی، سرامیکی و…) دارند، با اعمال فشار، دندان ها را به تدریج در جای درست خود قرار می دهند.
برای نصب آنها از چسبی استفاده می شود که به وسیله نور خشک شده و اتصال لازم را انجام می دهد. ابتدا دندانپزشک، چسب را به پایه براکت می زند و در شیارهای آن فرو می برد، سپس براکت آغشته به چسب را روی دندان و در موقعیت مناسب می فشارد. حال تنها 1 تا 2 ثانیه تابش نور لازم است تا در چشم بهم زدنی، چسب در جای خود خشک، و براکت تثبیت شود.

– مراجعه منظم به دندانپزشک برای معاینه و بررسی روند درمان: بعد از نصب براکت ها لازم است حدودا هر 3 تا 6 هفته یکبار برای بررسی سلامت دندان ها و پیشرفت صحیح روند درمان، به دندانپزشک مراجعه فرمایید. ایشان طی این جلسات، تنظیمات ارتودنسی را به درستی انجام خواهند داد و همچنین سوالات و ابهاماتی که ممکن است در روند درمان برایتان پیش بیاید را برطرف خواهند کرد.
– برداشتن براکت ارتودنسی: برای برداشتن براکت ارتودنسی پس از اتمام مراحل ارتودنسی دندان، ابتدا الاستیک یا کش ارتودنسی که در بیرونی ترین قسمت قرار دارد، برداشته می شود. سپس به آرامی سیمی که براکت ها و دندان ها را مرتبط کرده و از طریق فشار، آنها را در یک راستا قرار داده، برداشته یا کشیده می شود.
حال لازم است براکت هایی که با چسب روی دندان چسبیده بودند، با اعمال فشار اندک، برداشته شوند. البته توجه کنید که این چسب ها به نحوی روی دندان قرار گرفته اند که در یک جهت خاص به آسانی می توانند برداشته شوند. درواقع برداشتن آنها دشواری زیادی ندارد و تنها ممکن است درد خفیفی را به صورت موقت ایجاد نماید. با برداشتن براکت ها، دندان ها حالتی چسبناک و ناخوشایند پیدا می کنند که با پاک کردن چسب توسط دندانپزشک، این وضعیت بهبود می یابد.
– حفظ موقعیت صحیح دندان ها و استفاده از ریتینر یا نگهدارنده: در نهایت برای حفظ حالت صحیح دندان ها، می بایست تا مدتی که متخصص معین نموده، از ریتینر یا نگهدارنده استفاده کرد. این تجهیزات ممکن است متحرک یا ثابت باشند و دندان ها را در موقعیت صحیح خود نگه دارند. همچنین پس از درمان، عواملی مثل رویش دندان عقل، عدم رعایت رژیم غذایی مناسب، عادات نادرستی مثل جویدن ته خودکار و… ممکن است نتیجه ارتودنسی را خراب کنند که برای جلوگیری از آنها باید به صورت دقیق به توصیه های دندانپزشک عمل کنید و مراقبت های بعد از ارتودنسی دندان را جدی بگیرید.

– ارتودنسی دندان می تواند ظاهر دندان ها را مرتب و زیبا سازد و از این طریق، اعتماد به نفس و خودشفقتی را در فرد تقویت کند.
– وقتی موقعیت، فاصله و طرز قرارگیری دندان ها اصلاح می شود، جویدن آسانتر و بهتر انجام خواهد شد؛ چراکه فشار وارده به طور مساوی بین دندان های مختلف فک بالا و پایین توزیع می شود. از طرفی با اصلاح جویدن می توان شاهد برطرف شدن مشکلات گوارشی بود.
– با اصلاح شیوه قرارگیری دندان ها، مشکلات تنفسی و اختلالاتی مثل آپنه خواب که در اثر موقعیت نادرست فک ایجاد شده بودند، تا حد زیادی بهبود می یابند و همچنین تکلم و تلفظ کلمات بهتر انجام می شود.
– وقتی دندان ها در موقعیت درست قرار می گیرند، احتمال پوسیدگی دندان، عفونت و بیماری های لثه کمتر خواهد شد. بنابراین عمر دندان های طبیعی فرد افزایش می یابد.
– ارتودنسی می تواند با اصلاح موقعیت فک و دندان ها فشار وارد بر سر و گردن را نیز برطرف کند.
– با مرتب شدن دندان ها فرد می تواند خیلی راحت تر از قبل بهداشت دهان و دندان را رعایت کند و برای تمیز کردن فضای بین دندان هایی که قبلا متراکم بوده اند، دشواری ندارد.
– با انجام ارتودنسی بافت نرم لثه، لب و دیواره داخلی دهان از زخم و آسیب ناشی از دندان های بد فرم و بیرون زده در امان خواهند ماند، همچنین از شکستگی دندان جلوزده، جلوگیری خواهد شد.

– افرادی که دندان‌ هایشان کج و معوج بوده یا جلو عقب است.
– افرادی که دندان هایشان فاصله نامناسبی دارد؛ به طوری که تراکم زیادی دارند و یا فاصله بینشان زیاد است.
– افرادی که فک های بالا و پایینشان در حالت افقی همپوشانی مناسبی ندارد.
– افرادی که دارای مشکل اوربایت (Overbite) هستند؛ یعنی وضعیتی که در آن دندان های بالایی جلوتر از دندان های پایینی قرار می گیرند.
– افراد دارای مشکل آندربایت (Underbite)؛ یعنی وضعیتی که در آن، دندان های فک پایین جلوتر از دندان های بالا قرار می ‌گیرند.
– افرادی دارای عارضه کراس بایت (Crossbite)؛ همان وضعیتی که در آن دندان های فک بالا داخل دندان های پایینی قرار می گیرند و درواقع دندان ها در یک راستا نیستند.

– افرادی که دندان هایشان نامنظم بوده و یا چرخیده است.
– افرادی که برخی دندان هایشان دچار نهفتگی شده؛ در جای مناسب در نمی آید یا فضایی برای بیرون آمدن از لثه ندارد. این افراد نیازمند ارتودنسی هستند تا دندان ها به موقعیت صحیح خود هدایت شوند.
– همچنین افرادی که به دلیل ناهنجاری های فکی و دندانی نمی توانند به درستی غذا را جویده و کلمات را تلفظ کنند، باید ارتودنسی انجام دهند.
از طرفی در کودکان، افتادن زودهنگام دندان های شیری، درآمدن دیرهنگام دندان های دائمی، کوچک بودن فک بالایی، مشکل شکاف لب، عادت به مکیدن انگشت در سنین بالای ۵ سال، و همچنین انجام تنفس با دهان (به جای تنفس با بینی) می تواند نشان دهنده این باشد که باید به متخصص ارتودنسی مراجعه فرمایید و در صورت لزوم ارتودنسی دندان کودکان را انجام دهید.

در وهله اول افرادی که انتظارات غیرواقعی از ارتودنسی دارند و می خواهند در مدتی کوتاه، از این روش نتیجه بگیرند، کاندیدای مناسبی برای ارتودنسی نیستند؛ چراکه روند اصلاح ناهنجاری های فکی و دندانی به وسیله ارتودنسی طولانی بوده و تغییرات به تدریج ایجاد می شوند.
همچنین افرادی که دارای بیماری های لثه یا ناهنجاری های شدید فک هستند، ممکن است نتوانند ارتودنسی انجام دهند. بیماری های قلبی و خود ایمنی و… از دیگر مواردی هستند که نیاز به مشورت با پزشک دارند و ممکن است باعث ممنوعیت ارتودنسی شوند.
خوب است بدانید بهداشت ضعیف دهان و دندان از دیگر مواردی است که امکان ارتودنسی را از افراد سلب می نماید؛ زیرا لازم است برای انجام این روش، وضعیت دهان و دندان در شرایط مناسبی باشد. به عنوان مثال افرادی که تعداد قابل توجهی از دندان هایشان پوسیده، شکسته یا از دست رفته، ممکن است نتوانند ارتودنسی انجام دهند.

ارتودنسی دندان در کنار مزایای بی شمار خود، ممکن است معایبی نیز داشته باشد. البته این معایب و عوارض عمدتا موقتی هستند و نباید به خاطر آنها از انجام ارتودنسی امتناع کرد؛ چراکه در بسیاری از موارد، عدم انجام ارتودنسی عوارض بسیار بیشتری نسبت به انجام آن دارد.
– ارتودنسی می تواند در هنگام نصب و تا مدتی بعد از تنظیم، باعث ایجاد درد و ناراحتی در فک و صورت شود و همچنین زخم‌ هایی را در دیواره داخلی دهان و لب ایجاد کند. اگر دچار اینگونه زخم ها شدید، دهانتان را چندین بار با آب و نمک بشویید و برای جلوگیری از تشدید و تحریک بیشتر زخم ها از موم ارتودنسی کمک بگیرید.
– تجهیزات ارتودنسی ممکن است باعث زرد شدن و تغییر رنگ دندان ها شوند که این عارضه معمولا طبیعی و موقتی است.

– فرم لب ها در طول مدت درمان کمی تغییر کرده و برجسته خواهد شد که این حالت پس از برداشتن تجهیزات به طور کامل برطرف می شود.
– با وجود تجهیزات ارتودنسی ممکن است فرآیند تمیز کردن دندان ها برای فرد دشوار و زمانبر باشد. بنابراین در صورت عدم رعایت بهداشت، احتمال پوسیدگی دندان افزایش می یابد. به عنوان مثال افرادی که ارتودنسی انجام می دهند و در بهداشت دندان سهل انگاری می کنند، ممکن است لکه های سفیدی را روی دندان هایشان مشاهده کنند که از اولین نشانه های پوسیدگی دندان است.
– از طرفی وجود تجهیزات ارتودنسی در دهان، ممکن است تکلم را برای فرد دشوار کند.
– اختلالات مفصل گیجگاهی فکی، آسیب به مینا یا تحلیل ریشه دندان از دیگر عوارض این روش به شمار می روند.

به طور کلی انجام ارتودنسی محدودیت سنی ندارد و از کودکان حدود ۱۰ سال تا افرادی که حدود ۵۰ سال دارند، به شرط اینکه دندان های خود را از دست نداده باشند و استخوان فک شان آمادگی ارتودنسی را داشته باشد، می توانند ارتودنسی انجام دهند.
البته بهترین سن انجام ارتودنسی، بین 10 تا 14 سال و در دوران بلوغ است؛ چرا که در این سن استخوان فک و دندان های دائمی در حال رشد و تغییر هستند و می توان به صورت آسان و در مدت زمانی کوتاه تر، فرم و موقعیت آنها را به حالت صحیح تغییر داد. در واقع ارتودنسی در این سن می تواند از بروز مشکلات شدیدتری که نیاز به جراحی دارند جلوگیری کند.

مدت زمان ارتودنسی دندان برای اثربخشی تجهیزات ارتودنسی، با توجه به شرایط بیمار، شدت ناهنجاری و روش درمان متفاوت است. این فرآیند ممکن است برای برخی افراد در عرض ۶ ماه کارآمد باشد و یا به طور میانگین حدود ۲ سال طول بکشد. از طرفی بعضی افراد برای انجام اصلاحات، نیاز است تا ۳ سال از تجهیزات ارتودنسی استفاده کنند. درواقع هرچه سن فرد بالاتر باشد، ناهنجاری های فکی و دندانی سخت تر و طی مدت زمان طولانی تری برطرف می شوند.
اما به طور کلی اگر در انجام ارتودنسی از روش های مدرن استفاده شده و همچنین نکات مراقبتی توسط بیمار به صورت دقیق رعایت شود، ارتودنسی در کوتاه ترین زمان ممکن انجام خواهد شد.

انجام ارتودنسی درد چندانی ندارد و به همین دلیل در بیشتر موارد نیازی به بی حسی نخواهد داشت. تنها ممکن است فرد، پس از نصب و تنظیم تجهیزات ارتودنسی، کمی احساس فشار و ناراحتی در ناحیه دهان و دندان داشته باشد که حداکثر تا دو هفته پس از نصب تجهیزات به صورت خفیف احساس می شود. البته توجه کنید که میزان درد و فشار احساس شده با توجه به سن، جنسیت و آستانه تحمل درد در فردی که ارتودنسی انجام داده متفاوت است.
شما می توانید با استفاده از مسکن های ساده ای که متخصص تجویز نموده، این درد و ناراحتی که به صورت مبهم در بین دندان هایتان احساس می شود را کاهش دهید. اما اگر با گذشت این مدت، دردتان کاهش نیافت و شدیدتر هم شد، لازم است به دندانپزشک مراجعه فرمایید تا با بررسی مشکلات احتمالی، منشا درد را شناسایی و درمان کند.
حتی ممکن است در روزهای اولیه نصب، تجهیزات ارتودنسی موجب ایجاد زخم در لب و دیواره داخلی دهان شوند که این کمی درد و در حد خفیف طبیعی است؛ اما در صورت شدید بودن می توانید با متخصص مشورت فرمایید.

باید توجه کرد که مناسب ترین روش برای هر فرد با افراد دیگر تفاوت دارد. با توجه به سن، نوع و شدت ناهنجاری، صلاحدید پزشک و هزینه انواع ارتودنسی، روش درمان متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال ارتودنسی فلزی از نظر هزینه مناسب بوده؛ برای اصلاح ناهنجاری های فکی و دندانی بسیار کارآمد است و هیچ محدودیت سنی ندارد. اما ممکن است ارتودنسی سرامیکی و نامرئی برای برخی افراد، گران به نظر برسد.
همچنین ارتودنسی های متحرک به این دلیل که نیاز به همکاری فرد برای استفاده منظم دارند، ممکن است برای کودکان و نوجوانان چندان مناسب نباشند. در هر صورت برای آشنایی با مناسب ترین نوع ارتودنسی، لازم است با یک متخصص با تجربه مشورت نمایید.

به طور کلی در صورت رعایت صحیح مراقبت ها و استفاده از ریتینرها تا یک سال بعد از خارج کردن براکت، نتیجه ارتودنسی تا ده ها سال باقی خواهد ماند. طبق آمار‌های موجود تقریبا ۹۵٪ افرادی که ارتودنسی انجام می دهند، از نتیجه شگفت انگیز و ماندگار این روش بهره مند می شوند؛ اما حدود ۵٪ از افراد ممکن است به اندازه کافی از ریتینرها استفاده نکنند و یا به دلایلی مثل نهفتگی دندان عقل، دندان قروچه، بیماری های لثه و خرابی دندان، ضربه در حین ورزش و تصادف و…، دندان هایشان دچار جابجایی و به هم ریختگی شود و با مشکل برگشت دندان بعد از ارتودنسی مواجه شوند.
بنابراین برای به ثبات رسیدن فرم و هماهنگی دندان ها لازم است توصیه های دندانپزشک را جدی بگیرید و در رعایت نکات مراقبتی سهل انگاری نکنید، تا نیاز نباشد درمان مجدد ارتودنسی غلط را انجام دهید.

– با تحقیق و بررسی مشخصات دندانپزشکان مختلف، به یک متخصص با تجربه و خوش سابقه مراجعه فرمایید.
– اگر دندانپزشک صلاح ببیند، ممکن است نیاز باشد دندان عق لتان را پیش از شروع فرآيند درمان بکشید تا نتیجه ارتودنسی رضایتبخش باشد و با نهفتگی یا رویش دندان عقل، دندان ها جابجایی پیدا نکنند.
– قبل از انجام ارتودنسی متخصص در مورد برنامه غذایی و اقدامات مراقبتی و بهداشتی که در مدت درمان باید رعایت کنید، توضیح خواهند داد.
– پیش از شروع فرآیند درمان باید بپذیرید که در طول درمان با چالش هایی مواجه می شوید؛ اما با توجه به تاثیرات شگفت انگیزی که این روش روی ظاهر و عملکرد دندان هایتان خواهد داشت، چالش ها چندان به چشم نمی آیند.
–  در روز مراجعه سعی کنید غذاهایی که بوی نامطبوعی ایجاد می کنند، مثل پیاز، ژامبون و… مصرف نکنید.

– کمی پس از ارتودنسی احساس درد و التهاب خفیف، طبیعی است که می توانید به کمک مسکن های ساده که نیازی به نسخه پزشک ندارند، آن را بهبود دهید. همچنین استفاده از آب گرم و نمک برای بهبود درد کمک کننده است.
– در روزهای اول سعی کنید برنامه غذایی تان را به گونه ای بچینید که شامل غذاهای مقوی باشد و آسان جویده شود.
– در طول درمان ارتودنسی غذاهای سفتی مثل ته دیگ، بلال، نان تست، هویج، آجیل، سوهان و… و خوراکی های چسبناکی مثل آدامس، آبنبات، کلوچه، شکلات های چسبنده و… ممنوع است. در مقابل، نان های نرم، پوره سیب زمینی، سوپ، آش، فرنی، ماکارونی، موز، ماست، لوبیا پخته و… از غذاهای مقوی خواهند بود که نه تنها به ارتودنسی آسیب نمی رسانند؛ بلکه در تقویت بدن فرد نیز موثر هستند.
– در مدت درمان، برای حفظ بهداشت دهان و دندان باید ازمسواک مخصوص ارتودنسی و نخ دندان مخصوص ارتودنسی استفاده کنید. حداقل دو  یا سه بار در روز مسواک بزنید و در هر بار به مدت دو دقیقه به طور کامل دندان ها را تمیز کنید. هر سه ماه یکبار باید مسواکتان تعویض شود. می توانید برای سهولت مسواک زدن از مسواک برقی یا مسواک های ساده و نرمی که در بازار موجود هستند، استفاده کنید.
– استفاده از دهانشویه ها و در هر بار مصرف، ۳۰ ثانیه گرداندن آنها در دهان، به سلامت دندان هایتان کمک می کند. دهانشویه های ضدباکتری و دارای فلوراید، برای افرادی که ارتودنسی انجام می دهند، مناسب هستند.

– باید مراقب باشید براکت ها نشکنند و آسیبی نبینند؛ زیرا در صورت شکستگی، درمان اثربخش نخواهد بود و یا به مدت دو الی سه ماه به تعویق خواهد افتاد. شکستگی براکت ها ممکن است به بافت لثه و دهان آسیب برساند و آن را دچار زخم و عفونت کند. در صورت هرگونه مشکلی در تجهیزات ارتودنسی، سریعا به دندانپزشک مراجعه فرمایید.
– البته فارغ از موارد خاص آسیب دیدگی، باید به صورت منظم به دندانپزشک مراجعه فرمایید تا روند درمان تحت نظارت دقیق ایشان انجام پذیرد.
– سعی کنید در طول درمان ارتودنسی از مصرف مواد غذایی که باعث تغییر رنگ یا پوسیدگی دندان می‌ شوند، مثل نوشابه قهوه و پرهیز نمایید.
– همچنین عادات ناسالمی مثل استعمال سیگار و دخانیات و کارهایی مثل جویدن ناخن، جویدن ته مداد یا خودکار و البته جویدن یخ را ترک کنید.

گاهی برای تکمیل و اثربخشی بهتر ارتودنسی و یا به عنوان روش جایگزین آن از هدگیرها یا پلاک ارتودنسی استفاده می کنند. پلاک ارتودنسی با قرار گرفتن روی دندان ها فرم صحیح آنها را حفظ می کند. از طرفی هدگیر ارتودنسی می تواند از طریق بخش کش مانند خود، طرز قرارگیری دندان های فک بالا را اصلاح نماید. این ابزار خصوصا برای کودکان اثربخشی زیادی داشته و در گذشته، بیشتر مورد استفاده قرار می گرفته است.
البته توجه کنید که استفاده خودسرانه از این ابزارها صحیح نیست و باید زیر نظر ارتودنتیست انجام شود.

در حقیقت چندان عاقلانه نیست این دو روش را با هم مقایسه کنیم؛ چراکه لمینت بیشتر زیبایی دندان ها را بهبود می دهد؛ در حالی که ارتودنسی انواع ناهنجاری های فکی و دندانی را برطرف نموده و ظاهر آن را مرتب و هماهنگ می سازد. در بعضی از مواقع توصیه می شود افراد ابتدا از طریق ارتودنسی فرم و موقعیت دندان های خود را اصلاح کنند و سپس با استفاده از لمینت یا کامپوزیت، تغییر رنگ، ترک خوردگی، لب پر شدگی، کوتاه و بلند بودن و دیگر نواقص ظاهری دندان را بپوشانند. شایان ذکر است، قبل از انجام هر یک از این روش ها بهتر است با انواع تفاوت کامپوزیت و ارتودنسی دندان آشنا شوید.

هزینه ارتودنسی دندان به عوامل مختلفی بستگی دارد و تا زمانی که دندان هایتان توسط متخصص بررسی نشده باشد، به طور دقیق نمی توان آن را تعیین نمود. این عوامل عبارتند از:
– سن فرد؛ به طوری که معمولا (در صورت استفاده از تکنیک یکسان)، ارتودنسی دندان کودکان کم هزینه تر از بزرگسالان است؛ چراکه مدت و پیچیدگی درمان، در کودکان کمتر است.
– نوع و شدت ناهنجاری؛ بدیهیست که هرچه شدت ناهنجاری بیشتر باشد، پیچیدگی و مدت زمان مورد نیاز برای اعمال تغییرات بیشتر است و هزینه افزایش می یابد. از طرفی ممکن است هزینه ارتودنسی فک بالا، ارتودنسی فک پایین و همچنین ارتودنسی دندان های مختلف متفاوت باشد.

– نوع بریس ها؛ بریس های ارتودنسی قیمت های متنوعی دارند. بریس فلزی معمولا کم هزینه تر از بریس های سرامیکی، نامرئی و لینگوال است. البته ارتودنسی متحرک با هزینه کمتری نیز قابل انجام است.
– تخصص، مهارت و اعتبار دندانپزشک؛ در اغلب موارد متخصصان با تجربه و شناخته شده تر، هزینه بیشتری را دریافت می کنند.
– موقعیت جغرافیایی مرکز ارتودنسی؛ با توجه به شهر و منطقه ممکن است هزینه ارتودنسی متفاوت باشد.
– هزینه های جانبی؛ پستانک ارتودنسی، مسواک و نخ دندان مخصوص ارتودنسی و دیگر تجهیزاتی که می بایست در طول درمان تهیه کنید، و همچنین اقداماتی مثل کشیدن دندان عقل و دیگر درمان های مکمل، هزینه جداگانه ای دارند.

با توجه به اینکه ارتودنسی از اقدامات زیبایی دهان و دندان به شمار می رود، معمولا بیمه تعهدی برای پرداخت هزینه آن ندارد؛ شایان ذکر است، پوشش هزینه ارتودنسی توسط بیمه دارای شرایط خاصی است و برخی از بیمه های تکمیلی هستند که با دریافت مدارک لازم، بخشی از هزینه این روش را تقبل می کنند. در واقع این مدارک باید به خوبی اثبات کنند که ناهنجاری های فکی و دندانی شدت زیادی داشته و کیفیت زندگی فرد را کاهش داده؛ بنابراین طبق نظر پزشک ضروری است این روش انجام گیرد.

در نهایت، فراموش نکنید که برای تشخیص، درمان و البته پیشگیری از ناهنجاری های فکی و دندانی لازم است به متخصص ارتودنسی یا ارتودنتیست مراجعه فرمایید. این افراد پس از اتمام مدت تحصیل عمومی دندانپزشکی، تخصص لازم برای انجام ارتودنسی دندان را کسب کرده اند و می توانند به بهترین نحو دندان‌ هایی منظم و لبخندی زیبا را به شما عزیزان هدیه کنند.
برخلاف تصور عموم، ارتودنسی یک روند آزاردهنده، طاقت فرسا و وحشتناک نیست؛ اتفاقا این روش درد و عوارض کمی دارد و برای همیشه، فرم دندان هایتان را اصلاح می کند.